Daha küçücüktün Yozgat'tan geldiğinde

O zaman tahtaya yazdığın iki kelime

Sizi seviyorum olmuştu

Üzerinde bozkırlardaki su boylarında yetişmiş

Lale kokuları

Yanağında soğuk kışın

Kırmızı öpücük izleri vardı

Gözlerinde ise

Aşk suyundan geriye kalmış

Kuru bir havuz vardı Yozgat'lı

Sözlerinin içinde söz vardı

Anlaşılması zor

Ve yüreğinde yanan ateşten

Geriye kalmış azıcık kor

Gelecek günler senin için

Gerçekten çok zor Yozgat'lı,

Sana hayran olan

Köylü kızların yazdığı son mektup

Kapağını açtığın an gözlerinde görülmüş

Ve bunun için haline

Gülünmüştü Yozgat'lı

Hani şu romantik şehir kızları varya

Hepsi değişti seninle

Onlar flört etmeyi

Sen ise yürekten sevmeyi öğrendin Yozgat'lı

Şimdi senin de sevgi çiçeklerin soldu

Ve gönül semalarında uçan

Aşk bülbüllerin vuruldu Yozgat'lı

Ümitsizliği yaşama duyulan nefreti

Ve her türlü ihaneti

Sevdiklerin öğretti Yozgat'lı

Daha yağmurda ıslanıp

Saçların dağıldığı zaman

Ümitlerin ve hayallerin

Kupkuru idi

Her zamanki gibi

Gözlerin yağmura eşlik ediyordu

Arkandan ise herkes sana gülüyordu Yozgat'lı

Hani o ilk aşık olduğun

Mutluluğu ararken hüzün bulduğun

Uğruna her şeyi göze aldığın

O kız var ya

O bile seni gönül kurbanı seçtiğini söyleyip

Onunla övünüyor Yozgat'lı

Senin yazdığın defterde

Sert esen rüzgarların uğultuları

İsyan eden bulutların

Göz yaşları

Gönül şelalesinde çağlayan

Suların portresi vardı

Geçen gün defterini

Ve hatıralarını

Sokak kenarındaki

Çöp tenekesinde gördüm

Yanıyordu Yozgat'lı